© Powered by SiteSpirit
Beste Rob en team, Nog bedankt voor de uitstekende organisatie. Het was een prachtige locatie, goede catering en alles stond klaar bij de stand. Wellicht zou je Boudewijn van de Amsterdamse Vakantiebeurs kunnen benaderen, mocht je nog extra werk zoeken. J Hier kunnen ze nog wel een lesje gebruiken. Boudewijn Richel boudewijn@byblosreizen.nl We gaan nog even nadenken over een volgende beurs. Groetjes Petra
Beste Yvonne en Rob, Bij deze wil ik jullie nog bedanken voor wederom een geweldige organisatie van de Weddingfair in Den Haag. Met veel plezier heb ik weer deelgenomen en de bezoekers geïnformeerd over mijn sieraadontwerpen op maat. Met vriendelijke groet, Octavi
Bedankt dat ik op de beurs een moodboard mocht maken. Ik werk er thuis nog aan. Mijn aanstaande heeft nu een beter beeld van de dag. Voor ons allebei is het invullen van de bruiloft meer tot leven gekomen.
Bedankt voor alle goede zorgen tijdens de Wedding Fair in Den Haag. Jullie zijn een TOP TEAM.
Wat een leuke ervaring was het om deelnemer te zijn van de WeddingFair in Amsterdam. Ik heb het erg naar mijn zin gehad! Dank voor de vlekkeloze organisatie! groeten, Heidy
Wat een geweldige show afgelopen zondag in de Westergasfabriek, stuk voor stuk prachtige jurken. De sfeer op de hele beurs was erg gezellig!
Amsterdam was top. Bedankt voor alle goede zorgen.
"Volgens mij is hij zenuwachtiger dan ik", zegt Linda van Loo met een duif in haar handen. Zij staat samen met haar bijna-echtgenoot Stefan Jonk bij de stand met witte postduiven. Witte duiven zijn het symbool van vrede, liefde en geluk, vertelt eigenaar Henny Metselaar. "De duiven worden losgelaten tijdens de bruiloft."
"Het idee erachter is erg mooi", vinden Linda en Stefan. "Misschien dat we de duiven ook wel boeken voor onze bruiloft."
02-02-2010
"We zijn hier om inspiratie op te doen. We gaan dit jaar op 20 mei trouwen, dus we moeten nog de puntjes op de i zetten. Ik heb hier op de beurs wel wat dingen gezien die we nog kunnen gebruiken op de bruiloft", zegt Carla.
Het is voor hen beiden de tweede keer dat ze trouwen. "We houden het klein en intiem. Ons budget zit tussen de drie- en de vierduizend euro."
02-02-2010
"We zijn nog nooit eerder naar een trouwbeurs geweest, maar het is erg leuk. We gaan op 24 april trouwen, dus we hebben alles al geregeld. We zijn hier alleen om wat ideeën op te doen. Ons budget is behoorlijk, 17.500 euro. Maar dan zit wel alles erop en eraan."
02-02-2010
Ons geluk is compleet en bezegelen we met een huwelijk.
Omdat we 2 hele heftige geboortes hebben meegemaakt van onze dochtertjes die resp. na 33 en 26 weken zwangerschap ter wereld kwamen. Ze hebben het allebei op het randje overleefd, de oudste zit in een rolstoeltje maar is verder kerngezond, de jongste is er 100% goed vanaf gekomen.
Onze band is alleen maar sterker geworden en samen met onze prinsesjes (en bruidsmeisjes) kijken we uit naar een onvergetelijke dag!
Groetjes Jerney Focke en Maurice Williams
Caylin en Jayda......
Klik hier voor het bezoeken van een van onze bruidsbeurzen.
Op 01-04-2011 gaan Ferry en ik trouwen, en nee: dat is geen grap! Op die dag hebben we exact 10 jaar een relatie.
Op Kerstavond hadden we een woordenwisseling (ik dacht dat hij de hond op ons bed had gelaten) Ferry was blij met mijn 'verklaring' en om zichzelf niet te verraden heeft hij de woordenwisseling voor lief genomen). Ik had gedoucht en zat in mijn berenpyjama en tijgerpantoffels met nat haar in de bank. Ik had een koortslip, dus een dikke laag zalf op mijn bovenlip. Erg charmant dus…
Ferry ging toen douchen. Omdat ik nog een beetje aan het namopperen was, had ik niet in de gaten dat hij al een uur boven was. Hij belde naar mijn mobiel en drukte hem gelijk weg. Ik dacht dat hij iets nodig had en deed de deur naar de gang open met: 'WAT?!'. Mijn gepikeerdheid verdween gelijk; de gang was pikdonker, het geflikker van kaarsjes op de bovenverdieping met de kaarsengeur die in de gang hing zorgde dat ik met bonzend hart naar boven liep.
Naar onze slaapkamerdeur lag een pad van waxinelichtjes. Toen ik onze slaapkamerdeur nog maar amper open had, zat Ferry daar op z'n knieën en stelde gelijk dé vraag. Blijkbaar was hij een beetje zenuwachtig. Mijn reactie: maak je een geintje?! (Ik voelde me niet sexy in mijn pyjama, met koortslip.) Maar uit een snelle blik op de slaapkamer bleek dat het geen grap was. Een zee van waxinelichtjes verlichtte onze slaapkamer, met als middelpunt een groot hart op het bed.
Gelijk riep ik: 'natuurlijk wil ik met je trouwen!'. Ferry was opgelucht, hij dacht namelijk dat ik bedoelde 'ben je gek? Ik wil niet met je trouwen, we hebben net ruzie gehad!'. Maar die ruzie was ik allang vergeten…
Klik hier voor het bezoeken van een van onze bruidsbeurzen.
Ik ging niets vermoedend met mijn aanstaande naar de Efteling, en we liepen door het sprookjesbos.
We gingen het kasteel van Doornroosje binnen, en mijn aanstaande regelde in het geheim wat met een medewerker.
Bovenaan in het kasteel, haalde hij ringen tevoorschijn en vroeg mij ten huwelijk. Ik had dit nooit verwacht en zei natuurlijk: JA!
De medewerker maakte tijdens en daarna gelijk foto's. Het was echt super. Daarna had hij nog een verrassing, we zijn wezen overnachten
in het hotel! Het was een dag om NOOIT te vergeten. We trouwen 29 april 2011 om 14.00. We kunnen al niet wachten!
Klik hier voor het bezoeken van een van onze bruidsbeurzen.
We kennen elkaar dit jaar 20 jaar!!! En zijn sinds 23-09-2006 een stel. Begin 2007 gingen we samenwonen in een huurappartement waar Viola al woonde. In augustus 2007 kochten we een appartement waar we samen gingen wonen! Begin 2008 stopte Viola met de pil om aan kinderen te beginnen. Helaas wil dat tot op heden niet lukken... Na 2 jaar lang wekelijkse zienhuisbezoeken en heftige hormoonkuren zijn we nu gestart met het eindstadium IVF. Hiermee is onze relatie ontzettend op de proef gesteld en alleen maar sterker geworden! Dus op 20-08-2010 zullen wij elkaar het ja-woord geven en als man en vrouw door het leven gaan! Misschien wel met een klein wondertje onderweg...
Hallo WeddingFair, Ik was bij de beurs in Amstelveen geweest. Het was een top beurs! Leuke deelnemers, heel beleefd. Ga zo door met organiseren! Ik ben er zeker bij in Naarden! Groetjes.
14 februari 2005, in twee mailboxen in het land komt een mail binnen: 'Er is iemand in je geinteresseerd. Met vriendelijke groet, Lexa'. De mailbox in Zaanstad en de mailbox in West-Friesland worden geopend; het begin van te gekke, liefdevolle, warme jaren tussen Jaap en Maaike. Na drie maanden woonden zij al samen in Zaanstad en sinds 2007 zelfs in hun eigen woning. Een eigen plek onder de, vaak afwezige, Nederlandse zon.
Gelukkig wordt die zon vaak opgezocht en genieten Jaap en Maaike van prachtige zonbestemmingen maar vooral van elkaar.
Begin 2009, Jaap voelt zich niet goed en gaat naar de huisarts. Van huisarts naar de uroloog en van uroloog naar oncoloog.. Een keiharde klap: Jaap heeft kanker. Binnen vijf dagen ligt hij in het ziekenhuis en wordt hij geopereerd. Maaike wijkt geen seconde van zijn zijde; hier komen zij samen, gezond en wel, uit. "We keep it positive" was de veelgehoorde slogan van beide.
Een verdrietige periode, maar ook een intense mooie periode waarbij zij nóg dichter dan dicht naar elkaar toegroeide.
Jaap vertelde op een middag in het ziekenhuisbed dat hij zo ontzettend blij was met Maaike's steun. Hij wil 2010 een topjaar laten worden; een bruiloft zou dat jaar Top maken vond hij. Ze besloten dat dit een goed plan was maar hadden nog geen energie om hier actie om te ondernemen. Eerst Jaap gezond en wel uit het ziekenhuis!
Nu, vier maanden later, is Jaap 'schoon', zoals ze dat zo mooi noemen. Geen kankercel meer te vinden, maar des te meer is er liefde te vinden.
Jaap is zelfs, onverwacht, 'officieel' op zijn knieeën gegaan voor Maaike. Onder een prachtige sterrenhemel in een warm, zonnig land op deze aarde vroeg hij aan Maaike of zij zijn vrouw wilde worden. Volmondig zei zij 'Ja!'. Zij hadden elkaars hart al veroverd, maar nu hebben ze elkaars hart-je om; voor altijd bij elkaar, no matter what; we keep it positive!
Een echt 'hét-moment' kennen zij dan ook niet, dat zijn er teveel geweest het afgelopen jaar.
Wat zij wel weten? 25 juni 2010 worden zij man en vrouw....
Jaap en Maaike uit Krommenie
Op 15 april 2009 kreeg Joyce het waanzinnige idee om lekker een halve dag vrij te nemen van haar werk, aangezien het nog zulk mooi weer was en er toch niet veel hoefde te gebeuren op het werk. Ze belde mij op en vroeg of ik haar kon komen ophalen. Dit was geen probleem en we spraken een tijd af.
Wat Joyce niet wist, was dat ik op het moment dat ze belde bij de juwelier stond om de ringen op te halen, dus ik moest als de sodemieter naar een bloemist om een mooie bos rozen uit te zoeken (en ik was al aan de late kant) Maar ik heb het allemaal precies weten te halen.
Om 12.00 uur hadden we afgesproken bij haar werk en ze vroeg of ik op haar werk kwam lunchen maar ik had een ander plan. De route ging naar Zandvoort, waar we op een terras aan het strand zijn gaan lunchen.
Na de overheerlijke lunch wilde ik nog even het strand op, maar daar had Joyce alleen geen zin in. Immers het was zo warm buiten en ze liep nog in haar warme werkkleding en ik kon toch niet lang over het strand lopen... Ze stelde voor om anders langs mijn ouders te rijden en daar een bakje koffie te gaan doen. Dit vond ik ook wel een goed idee en de pitstop bij mijn ouders duurde ongeveer een uurtje.
Eenmaal thuis aangekomen, hebben we besproken wat we met het avondeten zouden gaan doen. Joyce ging eindelijk haar werkkleding uittrekken en zich omkleden in iets luchtigers. Na het eten van de zelfgebakken patatjes, zouden we nog even naar Gerda en Fred gaan. Immers Gerda lag al een poosje met een longontsteking in bed.
Joyce trok nog even snel wat sokken aan en liep naar boven. Eenmaal boven aangekomen hoorde zij een autodeur dichtslaan. Ze keek nog naar buiten, maar kon niemand ontdekken. Ze liep naar beneden en daar stond ik met bosje rozen, die inmiddels op apengapen hingen aangezien die al de hele dag op haar lagen te wachten achter in de auto met 30 graden cecius. De reaktie van Joyce was alleen: Oh mijn god waar haal je die rozen vandaan? Hebben die de hele tijd in de auto gelegen? Geef snel hier dan zet ik ze in het water, zodat ze hopelijk nog bij kunnen trekken. In plaats van antwoord te geven, knielde ik nerveus voor haar neer en vroeg met geknepen stem of ze met me wilde trouwen.
Gelukkig zei ze, JAAA!
Stephan en Joyce trouwen op 20-01-2011. Precies 10 jaar nadat de gevoelens voor elkaar in een relatie tot uitdrukking kwamen! Je kunt het aanstaande paar volgen op hun trouwsite.
Hallo, hierbij wil ik graag meedoen met de actie voor gratis kaarten voor de WeddingFair in Amsterdam op 7 november. Daartoe stuur ik jullie onderstaand verhaal:
Mijn vriend besloot mij tijdens een vakantie op Hawaii ten huwelijk te vragen. Hij deed dat op een hele speciale manier, namelijk tijdens het duiken onder water. We waren helemaal in de wolken. Super! Samen besloten we pas weer bij terugkomst in NL te vertellen wat er gebeurd was.
Op de weg terug kreeg ik een smsje van mijn beste vriendinnetje. Of ik even wilde bellen want ze had iets leuks te vertellen. Zij was op vakantie met haar vriend in Turkije. Ik belde haar vanuit Amerika en het eerste wat ze zei was: Hij heeft me ten huwelijk gevraagd! Haar vriend had haar ook ten huwelijk gevraagd. Ze voegde eraan toe: "onder water tijdens het duiken!" Toen kon ik mijn mond niet meer houden en heb ik haar natuurlijk ook verteld dat mij 2 dagen eerder precies hetzelfde was overkomen. We hebben heel hard gelachen. De jongens wisten onderling niets van elkaar´s plannen.
Wat een toeval!
Groeten, Nina Willemse
>>>
Wat een verhaal Nina, maar je ziet het: toeval bestaat! Alle 4 veel plezier gewenst met de voorbereidingen. Suggestie voor de trouwerij?:
;)
;)
Click op de foto voor een vergroting
Bijna 20 jaar geleden, ik was toen 19 jaar, werkte ik bij een bedrijf waar ik Charles heb leren kennen. We hebben toen een soort van verkering gehad. Ik was dol op zijn ondeugende blik en zijn gevoel voor humor, wij waren echt maatjes van elkaar! Helaas maar waar, ik had toen een vriendje en daar ging ik mee samen wonen. Dat heb ik dan ook aan Charles verteld. Wij hebben elkaar jaren niet gezien, waren inmiddels allebei vader en moeder geworden totdat ik Charles in 2006 in de kroeg tegenkwam. Hij was al een paar jaar alleen en ik woonde samen. Wij hebben de hele avond van elkaars aanwezigheid genoten en na die avond wist ik het zeker; ik was weer verliefd op Charles en deze keer wilde ik hem niet meer kwijt!
Het is inmiddels alweer 2 jaar geleden, (26 augustus 2007) dat ik Charles ten huwelijk heb gevraagd. Ik heb op de dag dat wij met onze hele vriendenkring naar Mysterland gingen, tijdens een voorborrel bij zijn beste vriend, een vliegtuigje laten overvliegen. Ik was bloednerveus en op het moment dat hij in de gaten had wat er gebeurde, keek hij mij aan, ik kon mijn tranen niet meer ophouden. Wat een geweldig moment! Inmiddels is het geld bij elkaar gespaard en kunnen we gaan plannen!
Els Booij ( geplaatst op 2 november 2009)
Het sms-je wat ik altijd ga bewaren komt van mijn allerliefste aanstaande mannetje (we trouwen op 8 oktober 2010) Je kent wel het wederzijdse sms-verkeer ik hou van je, ik ook van jou en zo. Totdat ik hem een keer vroeg "hoeveel dan?" kreeg ik tot mijn verrassing de volgende tekst: "een vlinder kan niet zonder vleugels ... een ijsbeer kan niet zonder kou en ik ... ik kan niet zonder jou!" Roel is nooit zo romantisch en daarom koester ik deze sms om nooit te vergeten. (we willen dolgraag naar de beurs in Amsterdam dus hoop ik dat ik nu een kaartje heb gewonnen?)
Was gisteren op de Weddingfair in den Haag en heb 2 maal genoten van een prachtige show. Ik wil nu vragen waar de heren uit deze show hebben leren dansen. (Complimenten hoor hierover!) Ik wil mijn aanstaande Bart nl naar deze zelfde dansschool sturen. Hij moet nl nog heel wat leren voordat hij met mij de openingsdans kan gaan doen. Desnoods moet een van de twee heren uit de show maar voor hem invallen. Laat ze de datum van 25 juni 2010 maar vast vastleggen voor alle zekerheid. Liefs Jeanette
>>>
Hai Jeanette: tja da's jarenlange ervaring van de dressmen. Heb jij de salsa-demo ook gezien? Daar zien ze wel mogelijkheden om, ook voor het bruidspaar, de eerste dans een prettige ervaring te maken! Kijk even bij Salsaventura.nl Veel succes!
Ik wil graag meedoen met de actie om gratis kaarten te winnen voor de WeddingFair. Toen ik aan jullie actie dacht schoot er direct 1 moment in mijn gedachten.
Eigenlijk is het niet 1 moment maar een mooie vakantie van 3 weken, met daarbij voor mij een hoogtepunt het zwemmen met haaien. Vorig jaar ben ik met mijn inmiddels verloofde (Remco) op een geweldige vakantie geweest naar Amerika. We hebben een rondreis gemaakt en ontzettend veel moois gezien, waaronder mooie natuurparken en het bruisende drukke Las Vegas.
Het duiken met haaien was iets wat Remco heel graag wilde, maar waar ik heel huiverig voor was. We gingen met de boot naar de haaien toe en daar werd een stalen kooi in het water gegooid. In de kooi konden we met snorkels de haaien veilig bekijken. Ik was supernerveus, maar Remco haalde me over om de sprong te wagen.
Gelukkig want het was zeer mooi om te zien. Het leek wel een aquarium waar we in zwommen. Zeker een ervaring die ik nooit meer zal vergeten. Met veel plezier kijk ik ook terug naar de foto's van de vakantie maar zeker ook van het zwemmen met de haaien. Helaas zit ik nu op mijn werk anders zou ik een foto meesturen.
Achteraf besef ik me dat toen we samen de kooi in sprongen en samen konden genieten van de haaien dat dit toch wel heel bijzonder was en dat we ons gelukkig mogen prijzen dat we samen zo'n een mooie vakantie hebben beleefd. De vakantie hierna heeft Rmeco mij ten huwelijk gevraagt en nu zijn we ons druk aan het voorbereiden op ons huwelijk.
Met vriendelijke groet, Annemieke Roos Annemieke Roos
Hallo,
Wij willen graag 2 kaartjes winnen voor de bruidsbeurs 4 okt! Wij zijn supergelukkig met zijn 3tjes!!!
Begin dit jaar bevallen van onze kanjer Mason, in oktober een nieuw(bouw) huis en volgend jaar 10 juli gaan we trouwen!
groetjes,
Fred en Renate
We hadden op een zomeravond afgesproken in Amsterdam. Dit is de stad waar Vicky toen woonde. Ik kwam met de trein uit Den Haag. Het plan was om wat te gaan drinken op een terrasje aan een van de mooie grachten. Omdat Vicky geen tasje had meegenomen, vroeg ze me om haar sleutels, portemonnee en telefoon zolang bij te houden, zodat ze die niet in haar broekzak hoefde te bewaren. We hadden een gezellige avond gehad en samen zijn we naar Centraal Station gelopen zodat ik de trein naar Den Haag kon pakken en Vicky met de bus naar huis kon gaan. Bij het afscheid bij de trein hebben we elkaar liefdevol gezoend.
Ik zat met een fijn gevoel in de trein huiswaarts toen ik ineens ontdekte dat ik de telefoon, portemonnee en huissleutels van Vicky nog bij me had! Enigszins in paniek bedacht ik wat ik kon doen. Vicky zou niemand kunnen bellen (geen telefoon), niet kunnen reizen (strippenkaart in haar portemonnee) en ook niet haar huis binnen kunnen gaan (geen sleutels). Bij het eerstvolgende station ben ik uitgestapt en heb de eerste trein terug naar Amsterdam Centraal gepakt. Daar heb ik gewacht tot ik gebeld werd op mijn eigen telefoon. De telefoon van Vicky was namelijk op dat moment leeg, dus daarop kon niemand me bellen...
Vicky kwam er snel achter dat haar spullen zich nog bij mij bevonden. Op Centraal Station Amsterdam heeft ze haar situatie uitgelegd aan een conducteur. Die waarschuwde haar dat wild vreemde mannen wellicht er met al haar eigendommen vandoor konden gaan! Gelukkig mocht ze gratis een trein nemen om naar een vriendin in Diemen te gaan. Daar kon ze mijn telefoonnummer achterhalen via haar e-mail en me bellen. Ik stond nog steeds te wachten op Centraal. Ik was opgelucht dat mijn telefoon afging en ik haar stem hoorde zodat we opnieuw konden afspreken, nu was het echter midden in de nacht.
Na geduldig wachten kwam Vicky weer terug vanuit Diemen en daar heb ik haar spullen terug kunnen geven en haar nogmaals een kus mogen geven...
Hoi ik ben Ineke...49 jaar en nu 4 jaar samen met mijn grote liefde Carla.
Als meisje van 15 jaar droomde ik van een relatie met een vrouw, maar durfde daar eigenlijk nooit vooruit te komen. Ik was altijd bang dat ik niet geaccepteerd zou worden om mijn geaardheid. Altijd leven met de angst dat je al je familie kwijt zou raken benauwde me enorm en daarom had ik besloten om maar gewoon een leven te beginnen met een man. Samen kinderen krijgen en leven zoals het moest...huisje, boompje beestje.Een slecht huwelijk was het niet maar echt gelukkig was ik ook niet. Altijd dromen van een relatie met een vrouw...dat was wat mij bezig hield.
Nu leef ik met een vrouw, waarvan ik wezeloos veel van hou.voel me enorm gelukkig met Carla. We voelen elkaar heel goed aan. Je moest eens weten wat een last er van mijn schouders is gevallen. En geloof me...het is het dubbel en dwars waard.En ondanks ik bijna mijn hele familie ben kwijtgeraakt en me dat nog dagelijks veel verdriet geeft, ben ik nu de Ineke die ik altijd heb willen zijn.Degene die me niet hebben laten vallen zoals mijn meiden , mijn moeder en jongste broer en schoonzus zal ik voor altijd in mijn hart koesteren....neem dat maar van me aan....
En als je dan ga trouwen vanuit het huis van je broer....dan mag je echt weten dat ik de gelukkigste vrouw te wereld zal zijn op 4 juni 2010!!
Mijn verloofde Chaps, gaf mij de begin dit jaar de schrik van mijn leven:
Op Valentijnsdag 2009 is Chaps, tijdens onze vakantie op Aruba, op zijn knieën gegaan. Hij bracht me naar een hele bijzondere plek op het eiland op een paar kilometer hoogte, Tanki Alto Vista. Vanuit daar heb je 360 graden uitzicht over het eiland.
Toen ik uit de auto stapte, zei ik alleen maar: 'Wow! Wat is dit een super gave plek!!!' Ik was echt zwaar onder de indruk. Alleen God, de wind en wij. Voor de rest was er niets dan de prachtige natuur van Aruba onder ons. Je kon de zee tegen de rotsen zien slaan. In de verte zag je de hotels en de resorts. Meer naar links was daar de olieraffinaderij en aan de andere kant van het eiland, de vuurtoren. En overal om ons heen uitzicht op het prachtige landschap. Na een poosje te hebben rondgelopen, stopten we uiteindelijk voor een plek waar je in de verte het piepkleine, eerste kerkje van Aruba kon zien. Alto Vista Chapel, mijn lievelingsplek op het eiland. Een jaar eerder had ik een bezoek gebracht aan deze schattige kapel.
Chaps stond achter mij en had zijn armen om mij heen geslagen. Ik stond een beetje met mijn rug tegen hem aangeleund. Zo stonden we te genieten van het uitzicht. Ik bedankte hem dat hij me hiermee naartoe had genomen. Chaps wist hoe mooi ik de natuur van Aruba vind en had blijkbaar in Nederland al bedacht dat hij mij hiermee naar toe zou nemen om me op deze plek ten huwelijk te vragen. Geheel onverwachts zei hij: 'Does....?', ik zei: 'Ja....? En toen zei hij: 'Op deze bijzondere dag, op deze Valentijnsdag, op één van de mooiste plekken van Aruba...' Ik dacht: 'Huh, wat gebeurt er nou?' Ze zeggen weleens dat een vrouw vlak voor het huwelijksaanzoek voelt dat het moment eraan zit te komen en als in een flits schoot het door mijn hoofd, dat dit weleens mijn life-changing-moment kon zijn. Het moment waar ik heel mijn leven van gedroomd had. Hij pakte me bij mijn middel, ik draaide me naar hem toe en terwijl ik dat deed, pakte hij mijn handen beet en zag ik hoe hij op één knie ging. Op dat moment schoot ik in een totale shock. Hij vervolgde zijn zin en zei: '... wil ik je vragen of je mijn vrouw wilt worden?' Ik begon direct echt keihard te huilen. Van pure ongeloof schudde ik mijn hoofd en het enige wat ik uit kon brengen was: 'Nee, nee, nee!' En niet omdat ik niet met hem wilde trouwen, maar omdat ik het gewoon echt niet kon geloven! Hij zei altijd wel dat hij wilde trouwen, maar dat hij NOOIT voor een vrouw op zijn knieën zou gaan. Dus toch! De tranen biggelden over mijn wangen. Chaps leek in eerste instantie geschrokken van mijn reactie. Aan zijn gezicht kon ik zien dat hij dacht: 'Hoezo nee?' Door alle emoties was de tweede helft van zijn vraag compleet langs me heen gegaan. Ik vroeg daarom: 'Wat zei je?' en toen herhaalde hij nogmaals de vraag of ik zijn vrouw wilde worden. Ik knielde toen ook en pakte hem stevig beet en dolgelukkig zei ik: 'JA, natuurlijk wil ik je vrouw worden!!!' We kusten en omhelsden elkaar minutenlang en droogden elkaars tranen van blijdschap.
In Nederland had hij al gezegd dat hij een verrassing voor me zou hebben op Valentijnsdag, maar ik dacht aan een etentje op het strand, of iets dergelijks. Dit had ik nooit verwacht. Het ging allemaal zo snel en ik reageerde totaal anders dan ik me altijd had voorgesteld, maar voor mij was dit het perfecte aanzoek!
Er gaat geen dag voorbij dat ik niet aan het aanzoek denk. Zeker als ik naar mijn prachtige verlovingsring kijk die ik van hem heb gekregen. Volgend jaar gaan we trouwen. Op 15 mei..., op Aruba.
Met vriendelijke groet,
Stephany Justiana
Dit is ons verhaal:
13 jaar geleden op 3 juni 1996 leerde ik mijn aanstaande man Vincent kennen. Ik had nog niet zo lang daarvoor een relatie die op zijn kantje lag na 3 jaar verbroken.
Ik leerde Vincent kennen en was meteen tot over mijn oren verliefd.....na gekoppel van onze vrienden kregen we "verkering" ik was toen 19 jaar........Op een dag toen we genoten van het samen zijn kwam opeens mijn ex aangelopen; hij wou praten en zei dat hij me terug wou......wat mijn aanstaande man toen zei maakte dat ik absoluut zeker wist dat hij de ware voor me is.
"als je naar hem terug wilt dan laat ik je gaan,.....ik wil dat je gelukkig bent" Hij verkoos mijn geluk boven het zijne en wilde me laten gaan als dat me gelukkiger maakte.
Nog steeds is hij de man van mijn dromen maar nog beter de man waarmee ik wil trouwen, hoop heel lang mee samen te leven en oud worden.
We zijn nu alweer 13 jaar samen, hebben 2 prachtige zonen en geven elkaar ons ja-woord op 12 juni 2010.
Lieve groetjes van een aanstaand en nog steeds dolverliefd bruidje Gitta Regenbogen
Hier is ons verhaal:
We kennen elkaar al een aantal jaar, maar het heeft eigenlijk best lang geduurd voordat de vonk een keertje oversloeg.
Wij hebben elkaar leren kennen via Nadine haar broer. De allereerste keer dat we elkaar zagen was dan ook toen Jeroen een eigen huisje kreeg en deze geschilderd moest worden.
Daarna zagen we elkaar eigenlijk alleen op verjaardagen en af en toe als we eens gingen bowlen met z'n allen.
Tijdens kerst 2006 hebben we een avond heel veel zitten kletsen en sommige mensen van de Christmasparty riepen al: 'Daar bloeit iets moois op!'
Hoewel die kerstavond erg gezellig was hadden we niet meer contact met elkaar dan anders.
Dat werd anders in juni 2007. De broer van Nadine speelt al een tijdje World of Warcraft online samen met een aantal vrienden waaronder Gerben. De broer van Nadine maakte Nadine ook zo gek om het eens uit te proberen, en dus liep Nadine even later ook online rond te rennen om opdrachten in de wereld van World of Warcraft te vervullen.
Meestal hielp Nadine haar broer om het spel te verkennen en al snel voegde Gerben zich erbij om ook te helpen.
Na twee dagen dacht Jeroen, dat zit wel goed tussen die twee en hij was niet meer online te vinden.
Tja en doordat Nadine het spel nog niet zo best kende en Gerben het kon dromen, huppelde Nadine digitaal achter Gerben aan.
Het communiceren via het spel verliep niet echt makkelijk. Gerben had daar wel de oplossing voor, een headsetje. Zo konden we live met elkaar spreken en tegelijk het spel spelen.
Dus zo gezegd zo gedaan, Gerben liet een headsetje bij Nadine haar broer achter en Nadine zou hem daar ophalen.
Het headsetje wilde Nadine niet voor niets dus werd er aan Gerben gevraagd wat hij ervoor wilde hebben.
Gerben draaide daar wel een beetje omheen maar liet toch doorschemeren dat hij nog wel naar Harry Potter wilde in de bioscoop. En aangezien Nadine daar ook nog wel naar toe wilde werd er een datum geprikt om naar de bioscoop te gaan.
Inmiddels wist Nadine zeker dat ze Gerben heel erg leuk vond, alleen kon ze er maar niet achter komen wat Gerben er nu van dacht. Dus hoopte ze er achter te komen op de avond van de bioscoop.
Het werd een hele gezellige avond, maar Nadine wist toen nog steeds niet wat Gerben nu voelde.
Dat heeft ze de volgende ochtend toch maar even aan hem gevraagd (via World of Warcraft, daar was hij toch regelmatig te vinden)
Gelukkig kreeg Nadine het antwoord waar ze op gehoopt had. Twee weken lang hebben we elkaar veel opgezocht.
Toen gingen Nadine haar ouders op vakantie. Nadine ging ook maar op vakantie, naar Katwijk naar Gerben. En van die vakantie is ze niet meer bij haar ouders thuisgekomen.
En zo zijn we vanaf die tijd niet meer bij elkaar weggeweest.
De voorbereiding Na anderhalf jaar samen vond Gerben het wel genoeg en melde in februari dat Nadine maar eens verlovingskaarten moest gaan maken. Er zat een grote kans in dat de grote vraag dit jaar wel gesteld ging worden. Toen begon het grote plannen, Nadine ging achter de kaarten aan en Gerben in het geheim achter de ring en de vakantie aan. Eind februari waren de kaarten gedrukt en de enveloppen geschreven. Nu begon het grote wachten voor Nadine. Onder tussen was Gerben op zoek naar een geschikte locatie om de vraag te stellen. Er is veel de revue gepasseerd Parijs, Schotland, Athene, etc. Maar de keuze viel al snel op Rome en de Trevifontein. Dus Gerben op het internet naar D-reizen maar werd al snel moe van die site, hij trok zijn gympen aan en ging naar het reisbureau. Na wat hulp van een vriendelijke dame werd de keuze definitief Rome. Dus de datum waarop de vraag gesteld was dus ook bekend. Gerben vond de datum 07-08-2009 wel leuk. Nu kwam het volgende probleem de ring. Stijlvol maar niet te sober, schitterend maar niet opvallend, voor een mooie prijs. Na vier of vijf winkels was er een idee maar nog geen ring, Toch nog maar eens terug naar de eerste winkel en daar was hij dan. Een mooie ring slank twee kleuren goud en een subtiel diamantje. Stiekem uit Nadine haar nachtkastje een ring geroofd voor de maat, maar die was natuurlijk niet op voor raad. Het was pas Maart dus de 6 weken levertijd kon de pret ook niet drukken. Na 3 weken kreeg Gerben telefoon dat de ring niet meer leverbaar was, dus het feest kon weer opnieuw beginnen. Gerben dacht; ik geeft de goede man nog een kans. En de man had zijn best gedaan om wat meer keuze op tafel te zetten. Gelukkig zat er nu een nog mooiere ring bij die wat steviger gebouwd was met wit goud en geel goud wat bij elkaar komt bij een briljant. De kleuren en het steentje symboliseren het bij elkaar komen tot iets moois. Natuurlijk was de maat niet voorradig. Het was pas April dus de 6 weken levertijd kon de pret ook weer niet drukken. Vier weken later ging de telefoon opnieuw, de ring is er! Dus Gerben snel naar de winkel om hem op te halen. Een vriendelijke dame haalde de ring uit het doosje en tot Gerbens schrik zou de ring nog wel om zijn eigen pols passen. De dame zei nog vriendelijk dat het de goede maat moest zijn! Gerben kon dus weer naar huis om een ring te halen om de juiste maat op te nemen. Omdat Gerben redelijk ontstemd was kwam de vriendelijke man maar even helpen helaas zat er niets anders op dan een nieuwe te bestellen a 6 weken lever tijd. Het was pas begin Mei maar de 6 weken levertijd begon de pret toch lichtelijk te drukken. Maar na vier weken, inmiddels eind Mei kwam dan eindelijk de ring, voor de zekerheid had Gerben maar even de ring van huis mee genomen voor de maat. Dit keer was alles goed en Gerben ging tevreden maar aardig wat euro's lichter naar huis. Donderdag 06-08-09 melde Gerben aan Nadine dat zij haar koffer voor 5 dagen in moest gaan pakken. En dat we de volgende ochtend om 7.00 met de taxi weg zouden gaan. Nadine zat vol vragen maar mocht nog steeds niets weten. Alleen dat er voor de katten goed gezorgd zou worden. Vrijdagochtend op Schiphol haalde Gerben uit zijn rugzak een cadeau. Het was een Capitoolboekje over Rome. Pas nu wist Nadine dus waar ze naar toe zouden gaan. Na een twee uur durende vliegreis en een uur wachten op de taxi kwamen ze aan in het Hotel. Uitrusten was er niet bij. Gerben informeerde hoever het lopen was naar de Trevifontein want die wilde hij wel erg graag zien. Na een kwartiertje lopen kwamen ze aan bij de Trevifontein. En warm en druk dat het daar was! Gerben was op zoek naar een rustig romantisch plekje om de grote vraag te stellen. Maar dan moet je duidelijk niet bij de Trevifontein zijn. Het volgende plot wat Gerben te binnen schoot was om de vraag te stellen tijdens het eten, maar waar? En het moet ook wel wat bijzonders zijn. Om de hoek van de fontein waren wat tafels in een steeg maar niets wat ook maar een beetje romantiek uitstraalde. Even iets verder was een klein pleintje met een gezellig restaurantje. Dat moet de plek maar worden. Na lekker iets te hebben gegeten zaten ze allebei na te genieten, op het moment dat Nadine niet op zat te letten en gewoon naar die leuke ober keek, zetten Gerben snel de ring op tafel en vroeg of Nadine over één jaar één maand en één dag met hem in het bootje wou stappen. Het antwoord was snel ja en met bibberende handen probeerde Nadine het inpakpapier van het doosje af te halen. Na wat hulp van Gerben ging het doosje open en daar was dan de ring, en twee stralende gezichten. Dit was ons verhaal. Groetjes Nadine Romijn en Gerben Mieremet
Het is zaterdag 3 juni 2006 als ik (Kathinka) me klaar maak voor een optreden op vlaggetjesdag. Ik speel bij show & drumfanfare M.E.T.R.O. en moet, zoals elk jaar, een show lopen op het taptoe terrein aan de haven van Scheveningen. Voordat alles gaat beginnen vraag ik nog even of mijn nichtje Kaily mijn vlecht goed wil doen. Op het moment dat ik op mijn hurken ga zitten komt er een groepje van drie mannen voorbij. Ze kijken me een beetje verbaast aan en zeggen iets over mijn roze bril. Ik dacht nou het zal wel en pakte snel mijn spullen. Het was namelijk tijd om op te stellen.
Terwijl ik even met mijn vader sta te praten en tegelijkertijd naar mijn moeder zwaai, zie ik in mijn ooghoek dat groepje mannen vlak naast mijn moeder staan. Een van die gasten zit mij echt de hele tijd aan te kijken en ik kijk vrolijk terug. Ondertussen sein ik even naar mijn moeder, die vervolgens met een bigsmile alles in de gaten houdt.
Tijdens het lopen van de show kijk ik regelmatig even onder mijn pet omhoog om te zien of die gasten er nog staan. Ja hoor....ze staan er nog steeds. Omdat wij na de show gelijk teruggaan naar de omkleedruimte heeft het geen zin om ze nog langer in de gaten te houden....dat lukt toch niet tijdens het lopen.
Na het optreden besluit ik met een vriendin terug te gaan naar de haven....waar op het podium een optreden is van Jim Bakkum.....lekkerding...maar die gasten zijn toch ook wel interessant...je weet maar nooit of je ze nog tegen komt. Terwijl we proberen dichter bij het podium te komen zie ik ineens 1 van de drie naast het podium staan. Ik tik mijn vriendin aan en we lopen er direct op af. Ook zij zien ons en komen naar ons toe....de leukste van het stel begint een praatje....het enige wat ik me er nog van kan herinneren zijn de woorden....'' ik vind je leuk!''. Hoe bedoel je foute openingszin!!
Maar goed....ik vond hem toch wel erg leuk....ook al is hij een stuk ouder.....we spreken wat af om 's avonds ergens te gaan drinken.....en na een hoop onhandig gedoe zitten we dan 's avonds eindelijk in de Big Bell.....erg gezellig.
Ook de volgende dag spreken we af om elkaar te zien.....even wandelen op het strand!
Sindsdien zijn we onafscheidelijk!
Na een maand gingen we samen op vakantie naar Turkije....echt geweldig!
Na nog geen drie maanden woonde we samen.....
en nu 3 jaar later.....word je ten huwelijk gevraagd op het balkon van het sprookjeskasteel in Disney.....
Hierbij ons verhaal :
We gingen met familie en vrienden op skivakantie naar Oostenrijk,mijn vriend Tommy wilde graag een dagje samen skieen dus onze kleine meid bleef bij opa en oma.
Toen we eenmaal anderhalf uur aan het skieen waren en vrij hoor op de berg vroeg hij of ik even wilde stoppen want hij wilde even pauze, met een prachtig uitzicht en een heerlijk zonnetje ging hij op z'n knieen..
Ik zei uiteraard JA !
Oh wat romantisch !!! hij vroeg me met hem te trouwen en 2 ringen kwamen uit z'n skipak .
Toen we een tijd lekker hebben staan knuffelen gingen we op ons gemak naar beneden naar een apres ski tentje, daar stond tot mijn grote verbazing de familie en onze vrienden met glazen en een fles champagne die knalden we natuurlijk gelijk open ! Wat een geweldig moment ..om nooit te vergeten .
Groetjes Sylvana Kwakernaak
Schitterend Sabrina, veel succes!
Beste Rob, Naar aanleiding van je leuke telefoontje van zojuist stuur ik je hierbij onze adresgegevens: Ik wil u nogmaals bedanken voor het leuke nieuws! Groetjes Marlies
Hoi Rob en Yvonne, (7 juni 2009)
We hebben de bon ontvangen en zijn afgelopen weekend meteen terug naar Schoonhoven gekomen om naar Marjon Kappers te gaan, we hadden daar namelijk al ringen gezien die we heel mooi vonden! En we zijn ook direct geslaagd. Marjon gaat ze nu voor ons maken en over een maand of 2 zijn ze denk ik klaar. We zijn er super blij mee. Bijgaand een foto van Dave en mij bij Marjon Kappers, voor op jullie website.
Als we de ringen op gaan halen zullen we nog een leuke foto maken
Groetjes Marlies en Dave
We zijn met mijn pa, schoonmama, en schoonzusje naar de Wedding fair geweest. Het was onwijs gezellig, en we hebben een heleboel informatie gekregen. Misschien wel een beetje te veel Maar, we hebben nu een afspraak met een fotograaf, en een afspraak voor het passen van een trouwjurk. Owja, en in mei hebben we een soort make-up party !!!!! Dus we zijn niet voor niks geweest ! Ook heb ik daar mijn haar, en make-up laten doen. Dat was echt super leuk ! Dat is dus ook geregeld Ben wel heel benieuwd naar de foto die er van mij is gemaakt, voor en na Heel spannend !
.....Na veel bladeren in alle bruidsboeken had ik wel een idee gekregen wat ik zou willen voor jurk. Op de weddingfair in Naarden zag ik in de bruidshow enkele mooie exemplaren. Daar had ik een afspraak gemaakt bij jujuus in Amsterdam. Op zaterdag ging ik met moeder,schoonmoeder en beide schoonzusjes mijn trouwjurk zoeken. En na het uitzoeken van 7 jurken ging ik passen en na alle jurken kwam ik terug op de eerste en dat is hem ook geworden verder zoeken had geen zin ik had de klik met deze wauw jurk!
Ik wil graag een bruidssuite boeken.Kan dan via jullie?
>>>
Beste.....
Nee dat kan niet, wij zijn geen tussenperoon.
We adviseren je van harte Hotel Des Indes in Den Haag of het Pulitzer Hotelin Amsterdam aan. Je vindt ze bij onze pagia TROUWSPECIALISTEN onder bruidssuite.
Leuke dag gewenst!
WeddingFair
Goedemorgen Weddingfair
Ik ben op zoek naar een trouwjurk. Kan ik bij jullie folders aanvragen?
Diana uit Sassenheim
>>>
Beste Diana
Bezoek een van onze beurzen met modeshows. Dan krijg je een live presentatie van verschillende merken. Ook kun je onze trouwjurkenpagian toevoegen aan jouw FAVORIETEN dan kun je naar hartelust surfen bij de merken om alvast een impressie te krijgen!
Graat tot ziens bij WeddingFair
NAARDEN - De gemeente Naarden is druk bezig de stad meer op de kaart te zetten als trouwlocatie. Binnenkort voegt zij het Trouwloket toe aan de gemeentelijke website om de mogelijkheden en de voordelen aan te geven van trouwen in de vestingstad. Naarden probeert zich op dit vlak aantrekkelijker te maken en doet dat onder meer aan de hand van 360 graden foto's. Zo krijgen aanstaande bruidsparen een goed beeld van het stadhuis als trouwlocatie. Daarnaast krijgen de belangstellenden een indruk van de trouwambtenaren, in jargon bekend als de BABS (buitengewoon ambtenaar burgerlijke stand), met wie zij te maken kunnen krijgen. Tevens kent het nieuwe digitale loket een agenda, zodat men kan zien welke data en tijdstippen nog beschikbaar zijn. De wensen op het gebied van huwelijksdatum en de tijd kunnen meteen digitaal worden doorgegeven. Volgens de gemeente staat het huwelijk weer volop in de belangstelling. De Wedding Fair van 1maart in de Grote Kerk was een goede steekproef. Ruim 500 bezoekers bezochten toen de trouwzaal in het stadhuis.
Beste WeddingFair
Hoe kom ik aan kaartjes voor de beurs in Den Haag?
Eline
>>>
Beste Eline,
Je kunt kaartjes kopen aan de zaal. Of profiteer van 15% korting als je vooruit besteld via de ticketshop op deze website.
Tot ziens op de 5e oktober!
WeddingFair
Beste Medewerkers, Ik was aanwezig op de weddingfair in Naarden op 1 maart. Heeft u nog een lijst met het complete overzicht & contactgegevens van alle standhouders/exposanten, die die dag daar aanwezig waren? In het byzonder ben ik op zoek naar de exposanten die vlinders en duiven oplieten. Ik heb twee exposanten ontmoet op de beurs, maar ben hun contactgegevens kwijt. Bij voorbaat dank, Met vriendelijke groeten, Eriya
>>>
Beste Eriya,
Voor de vlinders kun je contact opnemen met Vlindergroet 06-404 707 42
Voor de duiven kun je terecht bij de Vredesbode 06-28 11 20 06
met vriendelijke groet
Dit weekend ( zon. 23 nov.) zijn we ook naar de weddingfair in Amstelveen geweest!
(Tijdens een behoorlijke sneeuwbui! Winter is echt al begonnen hoor! en ik ben blij dat ik nu nog niet hoef te trouwen. In juni moet het weer een stuk beter zijn... In elk geval warmer!!!)
Ik ben zelf dol op fairs. Vooral fantasy fairs. Deze fair (Locatie: Residence Fontaine Royale) was en stuk overzichtelijker dan de love&marriage beurs en dus kon je goed om je heen kijken en oriënteren.
Tamira wilde persé mee. Ze was er zeker van dat ze zich niet ging vervelen en idd, dat deed ze ook niet! Bovendien is ze dol op gratis 'gadgets' en spulletjes en verzamelde ze net zo verwoed foldertjes, als ik dat deed... Ze liep al helemaal als 'bruidje' met de 'bruidskado-tas' rond en keek zeer verlekkerd naar zeer mooie bruidsmeisjesjurken!!! Ze kon niet besluiten of haar voorkeur nu eigenlijk uitging naar wit of rose!
Wat Tamira zo mogelijk nog leuker vond, waren alle 'proeverijtjes'!!! Stukjes bruidstaart, soesjes, hartensnoepjes, lollies, chocolade dopers en meer van dit alles verdween met graagte in haar mond. (s avonds had ze dan ook geen honger meer. Ze had haar buik al vol....)
En mijn agenda is weer gevuld met nieuwe afspraken....
Al met al hebben we enorm gelachen op de Weddingfair. Mark was dit keer niet mee. Die had zijn buik nog vol van de love&marriage-beurs!!! Daar werden we links en rechts door tal van vertegenwoordigers aangesproken. Af en toe wel vervelend want ze beten zich bijna in je vast en lieten je haast niet meer los... Ook was er natuurlijk een modeshow, maar omdat op een gegeven moment alle jurken op elkaar gingen lijken (vond zelfs ik) zijn we er maar tussen uit geknepen...
Bovendien hadden we aan het eind van de dag wel genoeg bruidsfolders, bladen, visitekaartjes en andere spullen verzameld. Het was zelfs zoveel, dat Mark tussentijds nog een keer naar de auto is gelopen om dingen weg te brengen en niet overal de hele dag mee te hoeven slepen... Dan is die goodiebag van Weddingfair toch wel extra handig
Beste Rob, Bedankt voor een spetterende beurservaring. Het was onze eerste keer op de beurs en wij hebben er echt van genoten. Toppe organisatie en een fantastische lokatie, heel collegiale standhouders. In het kort gezegd, helemaal TOP! Guitesse Lilo Gifts
Zondag 5 oktober 2008 zijn we naar de Weddingfair in de Grote Kerk in Den Haag gegaan. Een erg leuke beurs op een mooie locatie. We hebben 3,5 uur rondgelopen en met name naar ringen en fotografen gekeken: dat wordt nog moeilijk kiezen. Ook heerlijk genoten bij de modeshow! En foto's gemaakt die je kunt zien in ons fotoboek
Zaterdag ben ik met mijn moeder en aanstaande schoonmoeder naar de weddingfair in Lisse geweest. We hadden geen idee wat we daarvan moesten verwachten en ik dacht daar met een uurtje of twee wel klaar te zijn maar uiteindelijk hebben we daar bijna 6 uur rondgelopen. We hebben heel veel gezien en informatie verzameld, alle standhouders waren heel enthousiast in het promoten van hun services met betrekking tot bruiloften.
Ook hebben we alle drie een metamorfose ondergaan. Bij mij hadden ze een mooi bruidskapsel gemaakt (helaas verging ik na 4 uur van de haarpijn, niet geschikt voor mijn grote dag) Maar de moeders zijn helemaal onderhanden genomen. Bij allebei zijn de haren geknipt tot een mooi nieuw vlot kapsel en ze waren alletwee opgemaakt (iets wat ze nooit doen in die mate) er werden foto`s gemaakt van voor en na de make-over en ze zijn alletwee wel tien jaar jonger geworden. Wat een beetje make-up met een mens kan doen, misschien dat ze het nu zelf ook eens gaan doen???
Voor Cos hadden we op de beurs een mooi pak gezien en daarvoor zijn we zondag nog naar Setpoint in Leiden geweest. Een hele mooie winkel met een enorme collectie pakken en daar zijn we in 10 minuten geslaagd voor een heel mooi pak voor Cos. Normaal koop je eerst de jurk en dan pas je het pak daarbij, maar in ons geval zal ik een jurk moeten uitzoeken die bij het pak van Cos past. En dat geldt dan ook voor de jurken van onze meisjes. Groetjes Joyce
Over onze trouwringen hebben wij niet lang hoeven nadenken. Na een bezoek aan de WeddingFair in Naarden waren we helemaal verkocht aan een bepaald merk en model. Na nog enkele bezoekjes te hebben gebracht aan verschillende juweliers hebben we de ringen besteld bij een juwelier in Almere. Alvast een tipje van de sluier: Ze zijn van goud en rond. De rest verklappen wij nog niet
Gisteren zijn we ook bij de Weddingfair in Amstelveen geweest. Dat was wel even leuk! We hebben naar uitnodigingen, bedankjes, trouwringen en bloemen gekeken. Kimberly natuurlijk ook stiekem met een schuin ook naar de bruidsjurken!! Ook hebben we daar een Trouwbox opgepikt! Wat een leuke doos is dat zeg! Zitten allemaal leuke dingetjes in om je op ideeen te brengen voor bedankjes ed.
Nadat we op de 15e ook niet waren geslaagd voor een trouwjurk moesten we weer druk op zoek naar andere zaken in het land. Op de Weddingfair heb ik nieuwe afspraken gemaakt. De volgende die gepland staan zijn in Zwanenburg en Amsterdam, dus vergeleken met de anderen lekker dichtbij!!
Hallo Weddingfair. Ik heb de foto's van de modeshow in Den Haag gezien. Zelf loop ik al jaren modeshows. Hoe kan ik mij bij U aanmelden?
>>>
Beste Linda,
Bedankt voor je interesse in WeddingFair.
Wij werken samen met een modellenbureau. Per e-mail sturen wij het adres. Wellicht kun je je daar aanmelden.
Wij wensen je veel succes met je modellencarriére!
Op de weddingfair in sassenheim geweest. Daar heeft Martijn de ballonkunstenaar een prachtige Pluto voor mijn zoon gemaakt. Ik ga Martijn zeker boeken voor mijn bruiloft in september aanstaande!
Om weer een beetje in de stemming te komen zijn Joanne en ik zondag ( met kater van zaterdag) naar de wedding fair in sassenheim geweest. Hier hebben we weer volop ideetjes opgedaan voor onze dag
Vandaag moesten we naar Amsterdam. Zo rond het middaguur hadden we afgesproken met Suscha van Adorno edelsmeden die we hadden ontmoet op de trouwbeurs van weddingfair. De ringen waren klaar en konde opgehaald worden. Ze zijn verschrikkelijk mooi geworden en we zijn er ook onwijs gelukkig mee. Ze zijn zo geworden als we verwacht hadden en we zijn blij dat we voor deze ringen gekozen hebben. Al met al is de prijs ook verschrikkelijk meegevallen. Iets meer dan begroot. Maar daar hebben we dan ook wel iets moois voor terug. Hoe ze er uit zien? Dat zal na 07 augustus 2009 voor iedereen te zien zijn. Martin en Patricia
Prachtige video-reportage laten maken van onze bruiloft. Aardige mensen, vol passie en redelijke prijs. Voor wie wil: wij hebben hun gegevens!
Het was een prima beurs in Amsterdam. Goede gesprekken gevoerd met geinteresseerde bezoekers! We verheugen ons al op volgend jaar.
We bezoeken op een zeer druilerige zondag de Grote kerk in Den Haag: de Weddingfair. Wie had ooit kunnen dromen dat we daar nog eens zouden lopen. Sas droomde het wel; Bart had nachtmerries. Er was het een en ander aan kleding, locaties, fotografen, DJ's en aanverwante artikelen. Dat was best inspirerend allemaal. Ook kwamen we er achter dat we voor een locatie en een fotograaf toch een beetje haast moesten maken. Dat doen we dan ook maar. De fotograaf waar we een goed gevoel bij hadden op de beurs is geregeld. We hebben een optie op twee data. Dat is dus stap 1. We hebben een afspraak gemaakt bij Rudi Mol de fotograaf. We bekijken zijn fotoboeken, stellen vragen, geven aan wat we mooi vinden en geven de grove planning van de dag door. Naar aanleiding hiervan hebben we weer een paar zaken om zelf over na te denken. Na 2,5 uur (!) stappen we weer in de auto. Hij had zo nog een uur door kunnen gaan om allerlei leuke foto's te laten zien. Je kunt niet zeggen dat hij niet enthousiast is.
Klik hier voor het bezoeken van een van onze bruidsbeurzen.
