
Op 01-04-2011 gaan Ferry en ik trouwen, en nee: dat is geen grap! Op die dag hebben we exact 10 jaar een relatie.
Op Kerstavond hadden we een woordenwisseling (ik dacht dat hij de hond op ons bed had gelaten) Ferry was blij met mijn 'verklaring' en om zichzelf niet te verraden heeft hij de woordenwisseling voor lief genomen). Ik had gedoucht en zat in mijn berenpyjama en tijgerpantoffels met nat haar in de bank. Ik had een koortslip, dus een dikke laag zalf op mijn bovenlip. Erg charmant dus…
Ferry ging toen douchen. Omdat ik nog een beetje aan het namopperen was, had ik niet in de gaten dat hij al een uur boven was. Hij belde naar mijn mobiel en drukte hem gelijk weg. Ik dacht dat hij iets nodig had en deed de deur naar de gang open met: 'WAT?!'. Mijn gepikeerdheid verdween gelijk; de gang was pikdonker, het geflikker van kaarsjes op de bovenverdieping met de kaarsengeur die in de gang hing zorgde dat ik met bonzend hart naar boven liep.
Naar onze slaapkamerdeur lag een pad van waxinelichtjes. Toen ik onze slaapkamerdeur nog maar amper open had, zat Ferry daar op z'n knieën en stelde gelijk dé vraag. Blijkbaar was hij een beetje zenuwachtig. Mijn reactie: maak je een geintje?! (Ik voelde me niet sexy in mijn pyjama, met koortslip.) Maar uit een snelle blik op de slaapkamer bleek dat het geen grap was. Een zee van waxinelichtjes verlichtte onze slaapkamer, met als middelpunt een groot hart op het bed.
Gelijk riep ik: 'natuurlijk wil ik met je trouwen!'. Ferry was opgelucht, hij dacht namelijk dat ik bedoelde 'ben je gek? Ik wil niet met je trouwen, we hebben net ruzie gehad!'. Maar die ruzie was ik allang vergeten…
Klik hier voor het bezoeken van een van onze bruidsbeurzen.